Publicaties

Seneca Media publiceert ook regelmatig vakpublicaties.
Enkele voorbeelden:

Arbeidsinspectie overschat geluidsproblemen door heien   (GAzet, 08/2010)
Bouwhoogte Media Park stuk omlaag   (Cobouw, 12/07/2010)
Regelgeving nekt prestigeproject waterschap   (Cobouw 23/06/2010)
Experimenteer-met-Cradle-to-Cradle!   (10/2009)


Experimenteer met Cradle to Cradle!


Experimenteren mag en communiceren moet om Cradle to Cradle tot een succes te maken. Die conclusie klonk op de inspirerende C2C-conferentie die Steelcase op 20 oktober in Rotterdam hield. Elk C2C-initiatief is welkom en er moeten meer mensen opgeleid worden in de ‘afval is voedsel’-filosofie betoogden o.a. Michael Braungart en Thomas Rau.


C2C-conferentie



Michael Braungart: de mens gaat dood, leve de mens


“Het is beter dat wij niet bestaan, want iets is pas echt organisch als de mens er geen deel van uitmaakt. Daarom zouden wij allemaal een verklaring moeten tekenen dat wij er in 2050 niet meer zijn”, betoogt Michael Braungart. Telkens opnieuw prikkelt hij zijn gehoor met semantische paradoxen, want “Als je het bestaan van mensen ter discussie stelt, worden ze agressief” (en zullen ze veranderen, RvD). De chemicus en C2C-bedenker chargeert dat de mens persona non grata is, omdat die zijn leefmilieu grondig verpest. Want het is diezelfde mens, die de voetafdruk (invloed van je levensstijl op de wereld, RvD) weer ten positieve kan keren.

Die omwenteling bereik je niet door verkeerd gedrag, zoals energieverspilling en CO2-uitstoot, te minderen, want: “Doing the wrong things perfect, is perfectly wrong”. Braungart pleit juist voor radicaal anders ontwerpen en produceren (‘eco-effectiviteit’). Alleen zo kan er een eindeloze stroom ontstaat waarin afval telkens als voedsel kan dienen voor hetzij de biologische of de technische kringloop.
Die successtrategie geldt ook voor het ontwerpen van gebouwen en interieurs, wat op het congres van kantoormeubelenfabrikant Steelcase centraal stond. “Het beste gebouw is het pand dat je niet bouwt; de beste stoel is het exemplaar dat je niet maakt”.


Thomas Rau: label de gebruiker


Thomas Rau, grondlegger van de Oneplanetarchitecture, valt hem bij. “De footprint is geen kwestie van niet welkom zijn op deze aarde. De vraag is welke meerwaarde wij met onze footprint creëren. Wij leven op een vulkaan en onder een kernreactor, en dat maakt leven mogelijk. Toch maken wij daar geen gebruik van! Door onkennis van de natuur doen we veel onzinnige dingen.”

Architect Rau pleit voor ‘performance-based design’, want dan wordt de leefkwaliteit vanzelf beter. En goed voorbeeld doet goed volgen: “Porsche past keramische remschijven toe zonder giftige uitstoot; waarom zouden we die niet in alle auto’s toepassen?” Maar in plaats van navolging introduceert men energielabeling, voor auto’s, voor witgoed en ook voor huizen. “Energielabeling is slechts een duurzaam condoom om de boel veilig te houden. Ik weiger om woningen met een EPC (energieprestatiecoëfficiënt) van 0,8 te maken, want ik wil niet dat bewoners door een slecht binnenmilieu naar de huisarts vluchten. Wij laten toch niet aan Michiel Haas van het NIBE over hoe gebouwen van de toekomst eruit moeten zien?”


Serena Borghero (Steelcase): het zit tussen de oren


Ook Serena Borghero van Steelcase roept op om de gebruiker meer centraal te stellen. “Onze stoelontwerpen hebben als uitgangspunt dat mensen beter presteren in een inspirerende omgeving. Het gaat ons om mensen, niet om producten. Wij verkopen manieren om gezond te zitten, geen stoelen.”

Steelcase introduceerde in 2006 de eerste C2C-stoel en heeft inmiddels het grootste aantal C2C-producten. De VOS-emissies en het PVC-gebruik van haar producten zijn inmiddels tot vrijwel nihil gereduceerd. “Zo helpt Cradle to Cradle om de binnenluchtkwaliteit te verbeteren, de hoeveelheid afval te reduceren en cost of ownership-bewustzijn te creëren.” En vrees voor concurrentie kent Steelcase niet: “Competitie voor Cradle to Cradle is goed. Hoe meer C2C, des te beter de mindset wereldwijd verandert.”


Tjeu Verheijen (Vodafone): als het maar hip is


Vodafone zoekt continue naar vernieuwing en gebruikte Cradle to Cradle als een trend bij de inrichting van haar nieuwe hoofdkantoor in Amsterdam. Tjeu Verheijen: “Ik weet niet wat Cradle to Cradle is, maar wij willen in ieder geval met onze werkplekken mensen prikkelen. Door onze medewerkers een inspirerende en gezonde werkomgeving te bieden willen we hen aantrekken en vasthouden. Met deze nieuwe richting hebben wij al 250 young professionals aangetrokken. En al is het niet volledig Cradle to Cradle, als het de discussie maar aanwakkert.”

Braungart ziet overigens geen belemmering in deze minder fundamentele toepassing van de C2C-strategie. “Elke inspanning is welkom, zolang je maar niet claimt dat je perfect Cradle to Cradle bent. Als er in de toekomst meer mensen Cradle to Cradle worden opgeleid, zal Vodafone haar beperkingen vanzelf inzien.”
Ook Rau vindt de beperkte C2C-interpretatie door Vodafone niet bezwaarlijk. Integendeel: “Vodafone heeft voor haar medewerkers liefde toegevoegd aan haar organisatie. Dat verdient een compliment. Zij maken in ieder geval nieuwe fouten, geen oude fouten.”


Dick Thesingh (Venlo): weg met Braungart


Ook Dick Thesingh is een fel voorvechter van experimenteren met Cradle to Cradle. Dat gebeurt immers ook in Venlo, waar hij een voortrekkersrol vervult om een C2C-regio te ontwikkelen. “Venlo moet van een regio met C2C-projecten het Cradle to Cradle kennis-, ontwerp en productiehart van Europa worden.” Om deze ambitie waar te maken overstijgt Venlo het product- of bedrijfsniveau, waarop Cradle to Cradle doorgaans fungeert. De brede aanpak omvat de gehele gebiedsontwikkeling, inclusief bedrijfsleven, gebouwde omgeving en infrastructuur. “Ook komt hier een dependance van de Universiteit Twente met een C2C-designopleiding, een C2C-databank en een leerstoel voor professor Braungart. Cradle to Cradle heeft een brede kennisinfrastructuur nodig, want we kunnen niet afhankelijk blijven van Braungart.”

Zelf juicht Braungart elk initiatief om zich overbodig te maken toe. Hij vindt dat er niet genoeg aan Cradle to Cradle kan worden gedaan en hij roept architecten en andere stakeholders op om zo veel mogelijk lezingen te organiseren. Iets wat Rau onderschrijft en waarom hij met andere architectenbureaus onlangs een C2C-manifest voor architecten heeft opgesteld.


C2C: geen dogma maar dromen


Alle initiatieven ten spijt waarschuwen Braungart en Rau tot slot wel voor een te productgerichte benadering. Braungart: “Cradle to Cradle is een strategie, geen producten. Het is meer een cultureel concept dan een materieel concept, al komt ons gedrag nu eenmaal tot uiting in producten en materialen.”

Ook Rau waarschuwt voor een te dogmatische invulling van C2C. “Een database is niet het licht dat wij nodig hebben. Vijfhonderd jaar geleden hadden we ook een database, waarin stond dat de aarde een tafel was en, wiens tegenstanders werden vermoord. En veel projecten die Senter Novem tien jaar geleden als dubo bestempelde blijken helemaal niet zo duurzaam te zijn. Wij zijn als mensheid dus voortdurend op reis. Wat wij nodig hebben zijn mensen met visie en dromen, zoals Kennedy en Martin Luther King.”

© Seneca Media/Rogér van Domburg (tekst & foto's)

Wilt u ook een professioneel verslag van uw evenement?
Bel of mail ons gerust!

referenties

11 Tips voor een goed persbericht
De beste ervaringstips voor een succesvol persbericht...
lees meer...


Waak voor webads
Online adverteren? Uw relaties weten waar!
meer tips...